Constructief conflict: waarom ik niet hou van conflictvermijding in teams.

Zes jaar geleden begon ik als zelfstandige procesbegeleider bij teams en organisaties.

Het leuke aan dit werk is, dat geen twee klanten hetzelfde zijn. Toch is er één constante in elk traject: ik kom als enige buitenstaander binnen in een team dat al langer samenwerkt. En elke keer opnieuw bots ik op dezelfde paradox: je moet als buitenstaander een offerte maken waarin je de oplossing voorstelt voor een probleem van het team, maar je kent de oplossing pas echt wanneer je het team kent.

Kip of ei.

Ik leerde al snel dat je je rol als buitenstaander in een team daarom juist moet spelen.

Niet te snel in de adviesrol schieten, niet te snel oordelen. Als de oplossing eenvoudig was, dan hadden ze het zelf al wel opgelost. Wanneer je je plaats als buitenstaander op een goede manier invult, dan maak je het mogelijk dat teamleden dingen zeggen die ze daarvoor nooit gezegd hebben. Mensen zijn van nature immers conflictvermijdend. Een vervelende discussie aangaan voelt dan al gauw als een aanval op je collega. Teams gaan knopen vermijden tot ze nog amper te ontwarren zijn. Na een tijdje ontstaat zo een onwerkbaar kluwen. Als buitenstaander help ik teams die verschillende perspectieven stukje voor stukje bijeen te leggen.

• Waarover zijn we het eens?
• Waarover juist niet?
• Wat zijn spanningen en evenwichten die we moeten bewaken?

Pas als alles op de tafel ligt, kunnen we beginnen werken aan een plan. Eerst de uitdaging helder, dan pas de oplossing bouwen. Conflictvermijding is goedbedoeld. Het is een vorm van zorg naar collega’s en daarom voelt het vaak ook prettiger dan de confrontatie aangaan. Maar gelukkig hoeft niet elke confrontatie uit te monden in ruzie. Het omgekeerde van conflictvermijding is namelijk constructief meningsverschil.

Daarom zijn processen die ik begeleid ook altijd een vorm van teambuilding: door samen te leren waar de spanningen zitten, leren we samen betere resultaten neerzetten.

Teams die blijven wegkijken van verschillende perspectieven, bewaren misschien op korte termijn de vrede op kantoor, maar verliezen de kans om van elkaar te leren.

Dit onderwerp sluit aan bij m’n tweede boek “Met Bescheiden Verander Je Niets”. Het verhaal dat we vertellen over ons team en onze organisatie bepaalt de uitkomst. Bescheiden verhalen geven bescheiden resultaten. Waarom zou je dan geen succesverhaal leren vertellen? Hoe je dat doet zonder gladde verkoopspraatjes, lees je in dit boek. “Met Bescheiden Verander Je Niets” (LannooCampus) ligt in juni 2026 in de winkel. Je kan het hier al voorbestellen.