Degoogling in de praktijk (deel 2): hoe ik mijn privémail bevrijdde

In mei schreef ik een stukje over hoe ik mijn bedrijf loskoppelde van Big Tech. Ik deed dat uit bezorgdheid over de autonomie van mijn data, maar het werd ook een heerlijke verkenning van Europese software-alternatieven voor de grote Amerikaanse mastodonten.

Sinds mei heb ik niet stilgezeten, dus een update leek me welkom. Ik heb me vooral bezig gehouden met het degooglen van mijn mailverkeer. Want hoewel mijn professionele mailbox al van in het prille begin bij het Belgische Combell zat, zat ik voor mijn persoonlijke mailbox vast aan Google.

Zo’n 20 jaar geleden stapte ik over van een gratis Hotmail-adres naar het veel hippere Gmail. In die jaren was er een ander waardekader: aansluiten bij een wereldwijde beweging van vernieuwende technologie voelde toen belangrijker dan privacy. Met de jaren werden de privacy-overwegingen groter. Vandaar dat ik ook mijn privé-mail vandaag heb weggehaald bij de grote jongens.

Ik maakte daarin een tussenstapje, misschien zelfs een omweg. Ik denk dat het geen kwaad kan om dat leergeld hier ook te delen.

Stap 1: Mijn archief weghalen bij Gmail en toekomstige post laten doorsturen

• Het eerste wat ik deed was een betalende account nemen bij het Zwitserse Proton Mail. Hun Proton Unlimited deal is best goed omdat er ook een VPN én een uitstekende password manager inzit. Meteen kon ik mijn abonnement op de Canadese password manager 1Password ook opzeggen.
• Vervolgens liet ik via Proton automatisch heel m’n 20-jarig mailarchief vanuit Google overzetten. Dat duurde wel even, maar het was een proces dat vlot in de achtergrond loopt. Als Gmail morgen uit de ether gaat, dan heb ik m’n hele archief nog.
• Vervolgens liet ik alle nieuwe e-mails die binnenkomen op m’n Gmail automatisch forwarden naar Proton. Op die manier hoefde ik niet meer overal ingelogd te blijven met m’n Google Account en krijg ik nieuwe mails binnen in Proton.

Daarmee was het grondwerk gelegd, maar het is nog geen duurzame oplossing. Als je niet wil dat belangrijke mails nog altijd via Gmail doorkomen, moet je immers handmatig belangrijke mails laten overzetten naar je nieuwe e-mailadres. Dat is een serieus stukje werk.

En wat als ik ooit weer wegwilde bij Proton? Dan moet ik wéér iedereen verwittigen dat ik niet meer te bereiken ben op @proton.me.

Ik besloot het daarom over een andere boeg te gooien.

Stap 2: een eigen domein en belangrijke mails nog één keer overzetten

Voor mijn zaak heb ik namelijk een eigen domein (www.kenveerman.com) met een professionele mailbox. Ik maakte een tweede e-mailadres aan voor belangrijke privémails (denk: iets als thuis@kenveerman.com).

Er zijn vijf types belangrijke mails die je eigenlijk niet meer via reclame-platformen als Google wil ontvangen.

• Financiële mails. Correspondentie van je bank, van je verzekering, enz…
• Overheidscommunicatie. Alles van je online Burgerprofiel, dienstencheques, aanvraag van attesten, enz…
• Medische informatie. Alle correspondentie van je huisarts, het ziekenhuis, uitslag van tests etc…
• Notificatiemails van andere platformen. Online platformen sturen je soms een e-mail om te laten weten dat er een nieuwe update beschikbaar is, die wil je ook niet missen.
• Vrienden en familie. Alle persoonlijke correspondentie die je voert met mensen die belangrijk voor je zijn.

Zo ontstond er een dagelijkse flow: telkens wanneer ik een e-mail in m’n Protonmailbox ontvang die in één van bovenstaande categorieën valt, zet ik hem handmatig over naar m’n nieuwe @kenveerman.com-adres. Op die manier verhuis ik systematisch alles uit de Gmail-flow. Het enige dat ik niet overzet, zijn mails die ik liever niet meer ontvang: reclame, nieuwsbrieven waar ik me eigenlijk op moet uitschrijven, etc..

Dat viel qua werk wel mee. In de eerste paar weken moet je in heel wat websites inloggen om je nieuwe e-mailadres door te geven, maar al gauw vermindert die vloedgolf. Ik reken een jaartje om zeker geen eens-per-jaarmails van bijvoorbeeld verzekeringsmaatschappijen te missen. En het is werk dat je sowieso had moeten doen. Maar mocht ik in de toekomst nog eens van e-mailleverancier willen veranderen, dan hoef ik het thuis@kenveerman.com-adres alleen maar te laten doorverwijzen naar die nieuwe mailbox. Aan de kant van de mailer blijft het dan voor altijd hetzelfde.

Ergens midden volgend jaar plan ik een out-of-office op mijn Gmail-adres te zetten. En als het goed gaat, sluit ik hem in 2027 helemaal af.

Conclusie

Eigenlijk is het gek dat het me meer dan 30 jaar kostte om erachter te komen dat je ook voor je privé-mails best eigenaar wil blijven van je mailbox. Als het gratis is, ben jij immers het product. Eén van de truukjes van Big Tech is doen alsof al die dingen doodnormaal zijn.

Het volgende stukje degoogling heeft te maken met Meta: hoe geraak je in godsnaam weg uit die ellendige Whatsapp-val? Daarover volgende keer meer.